خیزید و خزآرید که هنگام خزان است باد خنک از جانب خوارزم وزان است

واقعا فلسفه ی خیانت واسم عجیبه.. من اگه یه پسر بهم لبخند بزنه حالم از بقیه ی پسرا بهم میخوره +بعضی وقتا حرفام خیلی جدیه ولی نمیدونم چرا قاه قاه به مشکلاتم میخندم؟ +خلاصه اینکه مشکل بزرگتر از اینه ک بخوام اینجا برای تنهاییام مطرحش کنم.. +خلاصش میکنم بهمدیگه خیانت نکنید شاید یه آدمی این وسط داغون بشه....

آخرین تصویر از هر چیزی که توی ذهنمون میمونه خیلی دردناکه...آخرین تصویر از عزیزی که خیلی دوستش داری و از دستش میدی...آخرین تصویر از غروب یه روز دلپذیر و آخرین تصویر از آدمی که چهره و شخصیت الانش با چیز

باید«چمدان»ها را ببندم بروم«جایی دیگر».باید«بار دیگر بروم شهری که دوست می داشتم» همان شهری که قاصدک ها رو به سمت رویاهای مردم پرواز میکنند و «بی بال میپرند»آن جایی که آدم ها«مثل درخت در شب باران» برق میزنند و جرقه هایشان پنجره های مغز زندگی را باز میکنند. این جا که مانده ام احساس میکنم «زن زیادی»شده...

پاییز(زمستان) و خاطراتت من و غروب باران با هم قدم می زنیم در کوچه های تهران

بی تو هر لحظه مرا بیم فرو ریختن است مثل شهری که به روی گسل زلزله هاست... فاضل نظری

همیشه آرزو میکردم یک شب برفی یک جایی درست کنار پنجره ی اتاقم رو به جاده باریدن برف را نظاره کنم ،قهوه بخورم ،از ته دل عمیق بخندم و به ماشین های که روی برف لیز میخورند دقیق نگاه کنم و بخوانم رفتی و آسمان به حرف آمد تو نبودی چقدر برف امد

اتاق عمل خیلی جذاب و وحشتناک بود:-! همه ی تکنسینا و خود دکترم همش مسخرم می کردند و میخندیدیم کلا جو باحالی بود الانم &#158

دمدمه های تاریکی هوا بود.چمدان به دست و با سرعت از میان انبوه ماشین ها و هیاهوی مردم می گذشت ...مضطرب بود و امیدوار... باد از لابه لای موهای ملتهبش می گذشت و عطر دلنشین گیسوانش را به دست هوا می سپارد.. اما او تمام نفس هایش پر بود از هوای ماندن ...از هوای بودن... انگار تمام غریبه های شهر برایش آشنا م...

زلزله ها کار فروغ است و بس؟.       هر چه که بستند دروغ است و بس...          علیرضا آذر      

خستم از هرچی رسیدن اگه پشتش سفری نیست برکه ی امن و نمی خواموقتی موج خطری نیست..

بگو به باران ببارد امشب بشوید از رخ غبار این کوچه باغ ها را که در زلالش سحر بجوید ز بی کران ها حضور ما را به جست و جوی کرانه هایی که راه برگشت از آن ندانیم من و تو بیدار و ...برچسبها: محمدرضا شفیعی کدکنی

اینکه آدم ها در اوج خوشبختی درست وسط جایی که نباید باشند جلویت سبز می شوند اصلا چیز عجیبی نیست. آدم ها کاری جز رفت و آمد و ترک کردنت ندارند. اما همه ی حرف من این است که چرا این آمدن ها زمانی اتفاق می افتد که تو مثل یک قربانی گوشه ای از ذهنت را برای

نگران فردا نباش خدا قبل از تو آنجاست...+وقتی مادر بزرگت بهت میگه نگران فردا نباش من برات دعا میکنم،پشتت بدجوری گرم میشه؛انگار خدا از آسمون دستاشو اورده پایینو گذاشته روی دستای تو که آروم باشی... +خداجون دوستت دارم +برای همتون آرزوی بهترین هارو دارم..

ای هوای دلپذیر گرگ و میشِ من تویی..باد تویی جان تویی ماه تویی بی دل و بی خواب منم خیس توام .. غرقه به مهتاب توام برف تویی حرف منم.. سرد تویی،لرز منم وا کن و دریاب مرا

دلم برای همه ی گاه و بیگاه های گذشته تنگ میشه.... دلم برای همه ی حماقت های بچگیم،دل نگرانی های نوجوونی و خندیدن های بی وقفه و بی دلیل همیشگیم تنگ میشه.. می خوام تغییر کنم :- یه تغییر اساسی... می خوام یه جوری خودمو عوض کنم که انگار هیچوقت اون آدم نبودم.. +از همه جای زندگیم بوی اشمئزاز میاد..بوی پشیما...

محض خودت بمب منم دورتر می ترکم چند قدم دورتر

بعدِمرگم مثل یک عاقله رفتار کنید و برایم طلب بخشش از آن یار کنیدو به غسّال بگویید که غسلم ندهد و بگویید مرا دور کفن قل ندهد همگی دست به دست سوت و کف و کِل بکشید روی حلوای مزارم گلِ خوشگل بکشید و به قابم و مَنَش کاغذ مشکی نزنید و به اشیاء اتاقم و درش دست نزنید و کمی زودتر از موعد اصلی بروید و بفهمید ...

روز جهانی چپ دستها رو به همه ی چپ دستای دنیا از جمله خواهر دوقولوم و پزشک عزیزمhamid rezaee تبریک عرض مینمایم ;-)+جسارتا میدونستید که همه ی خرس های قطبی چپ دست اند؟ +کپشن بالایی فقط یه مطلب علمی راجع به دنیای حیوانات و عظمت خلقت خدا بود و ربطی به قرار گیری گونه چپ دستا و خرسای قطبی در یک تیره نداشت....

توی فکرم بود همیشه.یک روزی در یک شب مهتابی یک جای این شهر بایستم و اکسیژن را به ریه.هایم هدایت کنم.نفس بکشم..عمیق..بعد دستهایم را از جییب های مانتو بیرون بیاورم و تصمیم بگیرم یک اپسیلونیوم ثانیه و لحظاتی به فکر خودم.باشم...خودخواهی کنم..خودشیفتگی به خرج بدهم.. بعد بروم برج میلاد..با یک مرد غریبه وار...